داستان نویسِ مغرور !

داستان نویسِ مغرور !

گاه عاشقانه اند و گاه بی رحم . . گاه حس لطیف زندگی دارند و گاه بوی تَعَفُنِ مرگ میدهند ... دلنوشته هایم را میگویم !
داستان نویسِ مغرور !

داستان نویسِ مغرور !

گاه عاشقانه اند و گاه بی رحم . . گاه حس لطیف زندگی دارند و گاه بوی تَعَفُنِ مرگ میدهند ... دلنوشته هایم را میگویم !

فیلم نگاه : نیمه شب در پاریس (2)



اَلحق که "جادو" بیشتر به این فیلم می آید تا آخرین فیلمِ اکران شده یِ "وودی آلن"_که نامش (جادو در مهتاب) است_ چرا که "نیمه شب در پاریس" تمامش سِحر و رویاست...


خودِ آلن در یکی از آخرین مصاحبه هایش با مجله یِ "توتال فیلم" که در شصت و چهارمین شماره یِ مجله یِ "24" به چاپ رسیده است ، درباره یِ این فیلم ، می گوید : 


"وقتی این فیلم به پرفروش ترین فیلمِ کارنامه ام تبدیل شد کاملا غافلگیر شدم. وقتی آن را می ساختم هیچ کدام از ما -وقتی می گویم ما ، منظورم تهیه کنندگان و همه یِ دوستانم است- فمر نمی کردیم که این قدر محبوب بشود. فکر می کردیم که یک داستانِ بامزه می شود و سینماروهایِ معمولی اسمِ هیچکدام از شخصیت هایش را نشنیده اندو نمی دانند "الدا فیتزجرالد" یا "بونوئل" کیست. شاید عده ای پیکاسو یا ارنست همینگوی را بشناسند اما قطعا خیلی با آثارشان دمخور نبوده اند. وقتی آدمهایِ جوان -رویِ آدمهایِ پیر حساب کرده بودیم!- جلویِ سینماها صف کشیدند غافلگیر شدیم و برایمان جالب بود. این فیلم شخصیت هایِ "اوون ویلسون" و "مارین کوتیار" را به نمایش می گذاردکه عاشقِ هم می شوند. اما آیا آنها در دو سالِ آینده هم همینقدر خوشحال هستند؟ ماه عسل در زندگیِ واقعی ، معمولا تا یک دورانِ معینی طول می کشد. 

کمی بعد جذابیتهایِ فیزیکی کمرنگ می شوند و زندگی چهره یِ واقعی اش را نشان می دهد و در آینده به روان رنجوریِ ادم ها و فاصله گرفتنشان از همدیگر منجر می شود. وقتی بحث به روابطِ انسانی بکشد من اصلا ادمِ خوش بینی نیستم.


**متنِ مصاحبه از مجله یِ سینماییِ "24"-شماره خردادماه 1394-صفحه یِ 112

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.